Sagan

Sagan

Aðdragandinn

Á sjötta áratug 20. aldarinnar var þegar farið að ræða opinberlega um þá möguleika sem jarðhitinn gæfi Suðurnesjamönnum og nauðsyn þess að byggðarlögin sameinuðust um virkjun hans. Má geta þess að árið 1953 voru veittar á fjárhagsáætlun Keflavíkurbæjar 20.000 krónur til "Rannsóknar á möguleikum til Hitaveitu". Árin 1954 til 1956 nam síðan árlegt framlag til "Hitaveiturannsókna", samkvæmt fjárhagsáætlun, 30.000 krónum en 1957 var það lækkað í 15.000 krónur. Á bæjarstjórnarfundi í Keflavík 26. maí 1959 var kosin nefnd til að rannsaka möguleika á Hitaveitu í Keflavík. Hélt hún fyrsta fund sinn skömmu síðar, 8. júní. Síðar á árinu var einnig kjörin hitaveitunefnd í Njarðvík. Saman héldu nefndirnar fund með Gunnari Böðvarssyni, forstöðumanni Jarðborana ríkisins, og Þorbirni Karlssyni, verkfræðingi, sem Hitaveitunefnd Keflavíkur hafði ráðið til starfa áður.

Stofnun HS

Á fundi Sambands sveitarfélaga á Suðurnesjum 10. september 1973 var samþykkt að kjósa þrjá menn úr stjórninni í nefnd til að undirbúa stofnun félags um byggingu og rekstur hitaveitu við Svartsengi. Hlaut hún nafnið Hitaveitunefnd Suðurnesja og voru í hana kjörnir Alfreð G. Alfreðsson, sveitarstjóri í Sandgerði, Eiríkur Alexandersson, sveitarstjóri í Grindavík og Jóhann Einvarðsson, bæjarstjóri í Keflavík. Hitaveitunefndin hófst þegar handa um könnun á hentugu félagsformi og í framhaldi af því var boðað til undirbúningsstofnfundar Hitaveitu Suðurnesja laugardaginn 15. desember 1973 í Félagsheimilinu Festi í Grindavík. Voru þar tilnefndir sjö menn í bráðabirgðastjórn en þann 17. janúar kaus bráðabirgðastjórnin þriggja manna framkvæmdastjórn sem í áttu sæti þeir sömu sem sátu í Hitaveitunefnd Suðurnesja. Í framhaldi af þessum undirbúningi var síðan gengið frá stofnun Hitaveitu Suðurnesja. Lög um hana voru samþykkt á Alþingi 18. desember 1974 og þau síðan staðfest af forseta Íslands 31. desember 1974 (Lög nr. 100 frá 31. desember 1974). Í 1. grein laganna segir svo:

"Tilgangur fyrirtækisins skal vera að virkja jarðhita í Svartsengi við Grindavík eða annars staðar á Reykjanesi ef hagkvæmt þykir, reisa þar varmaskiptastöðvar og leggja aðveituæðar til þéttbýliskjarna á Suðurnesjum, leggja dreifikerfi og annast sölu á heitu vatni til notenda. Hitaveita Suðurnesja skal reisa kyndistöðvar teljist slíkt nauðsynlegt vegna rekstraröryggis."

 Við stofnun fyrirtækisins skiptust eignarhlutar í fyrirtækinu þannig að ríkissjóður átti 40% en sveitarfélögin 7, sem þá voru á svæðinu, 60% sem skiptust í samræmi við íbúafjölda þann 1. desember 1974.

1974
Fyrsti stjórnarfundur Hitaveitunnar var haldinn 13. febrúar 1975 í Þórshamri. Stjórnarmenn frá sveitarfélögunum voru, svo sem fyrr segir, Alfreð Alfreðsson, sveitarstjóri í Sandgerði, Eiríkur Alexandersson, sveitarstjóri í Grindavík og Jóhann
Einvarðsson, bæjarstjóri í Keflavík, sem jafnframt var kosinn formaður. Frá ríkissjóði komu í stjórnina Ólafur G. Einarsson, alþingismaður, tilnefndur af fjármálaráðherra og Þóroddur Th. Sigurðsson, vatnsveitustjóri, tilnefndur af iðnaðarráðherra.

Á árinu 1974 voru boraðar tvær viðbótarholur, 1.713 m og 1.519 m djúpar og á árunum 1978-1981 voru boraðar sjö holur til viðbótar, allt frá 425 m upp í 1.998 m að dýpt.

Eitt af fyrstu verkefnunum var að tryggja land undir virkjun og aðrar framkvæmdir á svæðinu og jarðhita- og ferskvatnsréttindi. Hófust viðræður við landeigendur í janúar 1974 og lauk þeim með samningi þann 22. júlí 1975 þar sem kveðið var á um að gerðardómur skyldi ákveða gjald fyrir land- og jarðhitaréttindi. Gerðardómur lauk störfum í janúar 1976 og var það mat hans að greiða skyldi 87,7 milljónir króna (gamlar) fyrir réttindin, að núvirði (1999) um 95 milljónir króna.

Lokafundur stjórnar Hitaveitunnar og samningamanna landeigenda með lögmönnum beggja var haldinn miðvikudagskvöldið 25. júní í Iðnskóla Suðurnesja í Keflavík. Að sögn Alfreðs Alfreðssonar, sveitarstjóra í Sandgerði og stjórnarmanns Hitaveitunnar, voru samninganefndirnar hvor í sinni stofu sín í hvorum enda skólans en lögmennirnir í miðstofunum og báru þeir tillögur og gagntillögur á milli nefndanna. Gekk þetta þannig allt kvöldið og fram á nótt en sífellt leið lengra á milli tillagna frá öðrum hópnum og biðtími hins lengdist samsvarandi. Tekið skal fram, að allir samningamenn höfðu í upphafi verið sammála um að fundi yrði ekki slitið fyrr en samningar lægju fyrir, jafnvel þótt það tæki alla vikuna. Hitaveitumenn gerðu sitthvað til að stytta sér biðtímann. Og Alfreð heldur áfram:

"Því var það engin furða þó að unglingar, sem leið áttu framhjá skólanum um tvöleytið um nóttina, yrðu forvitnir við að sjá skólann uppljómaðan á þessum tíma sólarhrings. Og ekki varð undrun þeirra minni við það, sem fyrir augu þeirra bar, er þeir guðuðu á glugga í stofunni sem við, Hitaveitumenn, vorum í. Á gólfinu sáu þeir 4 fullorðna menn, snöggklædda, á fjórum fótum í "peningastikki", þ.e.a.s. einn af þingmönnum kjördæmisins, bæjarstjórana í Keflavík og Grindavík og svo undirritaðan. Úti í einu horni stofunnar stóð svo vatnsveitustjórinn í Reykjavík á höfði, með hendurnar í vösum, í afslappandi jógastellingu. Unglingarnir trúðu vart sínum eigin augum. Hverskonar samkunda var þetta nú eiginlega? Þvílíkt og annað eins! Fyrirmenn, skríðandi á fjórum fótum og standandi á haus um miðja nótt. Og svo er verið að hneykslast á unglingunum! Ja - þeim ferst! Ekki gerðum við tilraun til neinna útskýringa þegar við urðum varir við unglingana á glugganum enda hefði það eflaust orðið erfitt. Unglingarnir fóru sína leið í forundran á þessum geggjuðu köllum og við lukum að lokum við samningana seinna um nóttina og sluppum þar með við svefnpoka og skrínukost. "Klukkan hálffjögur um nóttina höfðu samningamenn svo loks náð samkomulagi um að vísa ákvörðun um andvirði lands og landréttinda til gerðardóms, svo sem fyrr segir.

1975

Hinn 1. september var fyrsti starfsmaður Hitaveitu Suður-nesja ráðinn. Var það Ingólfur Aðalsteinsson, sem þá var ráðinn starfsmaður stjórnar, en hann var um árabil framkvæmdastjóri og síðar forstjóri fyrirtækisins eða allt til 1. júlí 1992 þegar hann hætti störfum fyrir aldurssakir.

Í október voru boðin út fyrstu verk H.S., dreifiveita í Grindavík og síðar aðveituæðin frá Svartsengi til Grindavíkur. Jafnframt þessum framkvæmdum var unnið að borunum eftir köldu vatni og reist varmaskiptastöð sem anna skyldi heitavatnsþörf Grindavíkur.

1976

Árið 1976 var merkisár í sögu Hitaveitu Suðurnesja. Lokið var við lagningu 1. og 2. áfanga dreifiveitu í Grindavík og aðveituæðin til Grindavíkur, Grindavíkuræð, fullfrágengin. Að mestu var lokið við 1. áfanga dreifikerfa í Njarðvík og Keflavík.

Í nóvember var bráðabirgðastöðin við Svartsengi gangsett og 6. nóvember var forhituðu ferskvatni formlega hleypt á fyrstu húsin í Grindavík þegar hleypt var hita á félagsheimilið Festi við hátíðlega athöfn að viðstöddum fjölda gesta.

Í ræðu bæjarstjórans í Grindavík og stjórnarmanns Hitaveitu Suðurnesja, Eiríks Alexanderssonar, við þessa athöfn, lýsti hann þannig þeim merka atburði er fyrstu holunni var "hleypt upp":

"Ég mun aldrei verða svo gamall að ég gleymi þeim atburði þegar sú hola var fyrst látin blása, sem kallað er, en það var 19. desember 1971. Umhverfis holuna hafði safnast saman nokkur hópur manna, hreppsnefndarmenn úr Grindavík, fleiri menn úr Grindavík, sem komist höfðu á snoðir um hvað til stóð, ennfremur nokkrir starfsmenn Orkustofnunar og, ef ég man rétt, 2-3 ónefndir jarðfræðingar, að ógleymdum sjálfum mér. Menn stóðu opinmynntir en héldu þó niðri í sér andanum af eftirvæntingu, þegar 2 algallaðir Orkustofnunarstarfsmenn gengu niður tröppur borkjallarans svokallaða og byrjuðu að skrúfa frá lokum holunnar. Fyrst kom smáhvinur - síðan gnýr, sem óx brátt ógurlega og varð fljótlega svo ógnvekjandi, að ýmsir tóku að hörfa afturábak og fjarlægjast þann ógnar gufustrók, sem nú geystist tugi metra í loft upp, bólginn og illúðlegur, og fór gnýrinn stöðugt vaxandi. En þá skyndilega skeði það. - Ég veit núna hvað það var, sem gerðist, en ég vissi það ekki þá. Holan ruddi sig nefnilega, eins og það heitir á fagmáli. Hún spúði nú ekki einungis gufu heldur möl og grjóti í þokkabót. Öllu þessu fylgdu svo meiri drunur og undirgangur en nokkur orð fá lýst. - Næstu sekúndurnar vissi ég ekki gjörla hvað skeði en það sem ég vissi næst var að ég hafði snúist á hæli og var nú á hlaupum út í hraunið, beint af augum, svo hratt sem fæturnir gátu borið mig í karganum. Þá loksins áttaði ég mig og hægði ferðina. - "Nú hef ég orðið mér rækilega til skammar," hugsaði ég. - Mér varð litið í kringum mig, - en viti menn. - Allir hinir voru líka á hlaupum eins og ég en nú var óðum að draga af þeim líka og loks var allur flokkurinn stansaður. Menn stóðu þarna hálf sneypulegir fyrst í stað en sneru síðan í átt til holurnar aftur sem nú hafði jafnað sig og gaus nú eðlilega, hvítum, stórfenglegum gufumekki með tilheyrandi gný. Sem betur fer hafði enginn orðið sár, hvorki af hlaupunum í hraunkarganum né af grjótregninu.

Stundum verður mér á að hugsa að á þessum miklu hlaupum hefjist reyndar saga Hitaveitunnar í Svartsengi og hafa ýmsir farið hægar af stað. Á þessari stundu hlýtur mönnum að hafa orðið ljóst að til að beisla slíka reginkrafta náttúruaflanna þurfi mikið, sameinað átak margra, samstilltra aðila. Já, svona er hægt að gera söguskýringu einfalda. Þremur árum síðar varð svo Hitaveita Suðurnesja til með lögum frá Alþingi."

Í árslok voru notendur í Grindavík orðnir 76 og keyptu þeir samtals 292 mínútulítra. Fyrsta gjaldskráin var sett á árinu og var verðið á mínútulítranum ákveðið 25 krónur. Skrifstofa H.S. var að Vesturbraut 10a í Keflavík en leigð var vöruskemma í Grindavík og önnur að Brekkustíg 36 í Njarðvík þar sem síðar urðu höfuðstöðvar Hitaveitunnar. Jafnframt var um nokkurra mánaða skeið opin skrifstofa í afgreiðslu Landsbankans í Grindavík milli klukkan 17 og 19 þar sem Grindvíkingum voru kynnt Hitaveitumál og tekið var við greiðslu tengigjalda.

Annar starfsmaður Hitaveitunnar hóf störf 1. maí en í árslok voru fastráðnir starfsmenn orðnir 5, tveir lausráðnir og matsveinn í Svartsengi.

"Mötuneytið í orkuverinu var vel búið tækjum. þangað var meðal annars keyptur örbylgjuofn sem þá var nýjung á markaðnum. þótti hann mesta þarfaþing. Þegar mat var stungið í ofninn til hraðhitunar talaði starfsfólkið um að skjóta á hann.

Forstjórinn kom einhverju sinni með góða gesti í skoðunarferð í orkuverið. Hann vildi gera vel við þá og bauð þeim í mat í mötuneytinu. Eitthvað dróst þó koma þeirra, og var maturinn farinn að kólna er þeir loks birtust.

Eldhússtúlkan taldi ekki mikið vandamál að bæta úr því og sagði við gestina, um leið og hún afhenti þeim diskana: "Fáið ykkur bara það sem þið viljið á diskana - ég skrepp svo bara með þá fram í eldhús og skýt á þá!"

Engum sögum fór af matarlyst gestanna!

1977

Stærsta verkefni þessa árs var lagning stofnæðar frá Svartsengi að Njarðvík, Njarðvíkuræðar, en þann 30. desember hleypti Gunnar Thoroddsen, iðnaðarráðherra,
vatni á æðina við formlega athöfn. Þáverandi stjórnarformaður Hitaveitunnar, Jóhann Einvarðsson, sagði meðal annars svo frá átökum Gunnars við vatnslokann í grein um minnisstæða atburði í uppbyggingu Hitaveitunnar sem birtist í fréttabréfi Hitaveitunnar, Fréttaveitunni, í desember 1988:

"Ég minnist þess þegar þáverandi iðnaðarráðherra, dr. Gunnar Thoroddsen, hleypti vatni á Njarðvíkur-Keflavíkursvæðið. Þegar dr. Gunnar spurði: "Á ég að snúa til hægri?" - og ég svaraði að bragði: "Já, auðvitað!"

Áfram var unnið að lagningu dreifiveitna í Njarðvík og Keflavík og var vatni hleypt á nokkur hús fyrir áramótin. Orkuver 1 var byggt og fyrsta rás þess tekin í notkun. Reistur var miðlunargeymir fyrir Grindavík á Selhálsi, boraðar kaldavatnsholur og lögð frá þeim safnæð að orkuverinu.

Notendur voru orðnir 320 í árslok og keyptu þeir 1.014 mínútulítra heits vatns. Í lok ársins störfuðu hjá Hitaveitunni 14 fastráðnir starfsmenn, tveir vaktmenn við gæslu og matsveinn í Svartsengi.

1978

Miklar framkvæmdir voru á þessu ári. Þar má nefna byggingu þjónustuhúss í Svartsengi og uppsetningu vinnslurásar 2 í orkuveri 1.

Í þjónustuhúsinu var m.a. stór móttökusalur, þar sem gróðursettar voru trjáplöntur og hitabeltisjurtir. Hlaut hann af því nafnið "Apagarðurinn".

Í Keflavík var langt komið lögn 3., 4., og 5. áfanga dreifikerfis. Lagningu 3. áfanga í Grindavík var því sem næst lokið og sama er að segja um 3. áfanga í Njarðvík. Bæði í Garði og Sandgerði var lögn 1. áfanga dreifikerfa rúmlega hálfnuð.

Lagning aðveituæða var komin nokkuð vel á veg. Lokið var við 80% Sandgerðis- og Gerðaæðar og um 5% Vogaæðar. Keypt var húsnæði að Brekkustíg 36 í Njarðvík fyrir birgðageymslu og efri hæð undir skrifstofur.

Í árslok var Grindavík nánast fulltengd og voru notendur þar orðnir 402 með 1.466 mínútulítra notkun. Í Njarðvík voru 313 notendur, sem keyptu 1.183 mínútulítra, og í Keflavík voru 932 notendur með 3.105 mínútulítra notkun en fyrsta húsið þar, barnaskólinn, var tengt 19. janúar. þann 8. desember var barnaskólinn í Sandgerði tengdur Hitaveitunni. þann 17. ágúst undirritaði Jóhann Einvarðsson, þáverandi stjórnarformaður, samning við Varnarliðið um kaup þess á heitu vatni fyrir radarstöðina í Grindavík.

Í apríl urðu enn ein merk tímamót í sögu Hitaveitu Suðurnesja þegar raforkuframleiðsla hófst í orkuverinu með gangsetningu tveggja 1 MW ÆG-gufuhverfla. Var hluti rafmagnsins, 1,4 GWst., notaður til eigin þarfa í orkuverinu en afgangurinn, 0,3 GWst., seldur út á landsnetið.

Í árslok voru fastráðnir starfsmenn orðnir 17, 2 voru lausráðnir og 3 í mötuneyti.

1979

Lokið var við uppsetningu vinnslurása 3 og 4 í orkuveri 1, byggt dæluhús fyrir ferskvatn í Gjá og unnið að undirbúningi orkuvers 2.

Samþykkt var að reisa 6 MW raforkuver við Svartsengi til viðbótar þeim tveim 1 MW hverflum sem voru þegar komnir í notkun.

Fulllokið var lagningu aðveituæða og dreifikerfa í öllum þéttbýlisstöðunum nema Höfnum og var vatni hleypt til Gerða 15. júní og til Voga 7. september.

Notendur í árslok voru 2.813 og keyptu þeir 9.185 mínútulítra vatns. Raforkuframleiðslan var 6,95 GWst., þar af voru 2,2 GWst. seldar út á netið. Í árslok voru fastráðnir starfsmenn orðnir 19, 2 lausráðnir og 3 í mötuneyti.

1980

Lokið var við að reisa dælustöð á Fitjum, orkuver 2 og raforkuver í Svartsengi. Með lögum nr. 26/1980 var gerð breyting á lögunum um Hitaveituna þar sem m.a. var veitt
heimild til þess að stækka raforkuverið um allt að 6 MW, leggja og starfrækja flutningslínur o.s.frv. þann 20. desember hófst raforkuframleiðsla með 6 MW Fuji-gufuhverfli í orkuverinu. Lokið var við að bora holur 8, 9, 10 og 11 sem allar reyndust vel en holur 1, 2 og 4 voru orðnar ónothæfar. Var þá áætlaðri gufuaflsþörf, 360 kg/sek., auk 100% varaafls, fullnægt.

Gengið var frá skrifstofuhúsnæði að Brekkustíg 36 í Njarðvík og var það tekið í notkun í mars.

Þann 22. febrúar undirritaði Albert Karl Sanders, þáverandi stjórnarformaður, samning við Varnarliðið um kaup þess á heitu vatni en þau viðskipti hafa síðan verið Hitaveitunni geysilega mikilvæg.

Í upprifjun um samningamálið í Fréttaveitunni í desember 1988 segir Albert Karl að samningar við Varnarliðið hafi gengið seint, þar til "stjórn H.S. ákvað að fá beinar viðræður við þá menn í USA, sem helst hefðu með málið að gera, til að binda enda á "strögglið." Niðurstaðan varð sú, að boðað var til fundar í Washington um miðjan október 1979."

Til viðræðnanna fóru fyrir Hitaveituna stjórnarformaðurinn og Þóroddur Th. Sigurðsson, vatnsveitustjóri í Reykjavík, sem einnig var stjórnarmaður. Fyrir sex manna samninganefnd Varnarliðsins fór Mr Reeder, sem þá var yfirmaður allra verklegra framkvæmda á vegum sjóhersins á Norður-Atlantshafi. Hann lét strax í
ljós að hann væri mjög upptekinn maður og hefði afar takmarkaðan tíma til að eyða í
viðræður við Íslendingana. Eftir tveggja til þriggja stunda umræður og ekki hafði verið hróflað við meginmálinu þurfti að umorða og vélrita smákafla í samningsdrögunum. Á meðan varpaði Mr Reeder þeirri spurningu til Alberts Karls hvort Íslendingar væru nokkuð farnir að fást við olíuleit eða olíuvinnslu en Albert vísaði spurningunni til Þórodds sem einmitt sat í ríkisskipaðri nefnd um þessi mál. Í viðræðum þeirra tvímenninganna fór viðmót Mr Reeders að breytast en hann var verkfræðingur að mennt og hafði, þar til hann hóf störf í hernum, unnið sem ráðgjafi við olíuleit og olíuvinnslu hjá olíufyrirtækjum í Texas. Og áfram heldur Albert:

"Eftir að Þóroddur og Reeder höfðu ræðst við um olíumál langt á annan tíma var komið matarhlé. Þá lét Reeder aðstoðarmann sinn fresta öllum fundum, sem hann átti að mæta á þennan dag og næsta dag, til að geta lokið samningum við þessa ágætu menn frá Íslandi, eins og hann kallaði okkur nú. Er ekki að orðlengja það að það var nýr og breyttur Reeder sem settist á fund með okkur eftir matarhlé. Kæmi upp ágreiningur um einhver atriði í samningnum var viðkvæðið hjá Reeder: Hvað segir Mr Sigurðsson um þetta? eða: Hvernig vill Mr Sigurðsson hafa þetta? og eftir að Þóroddur hafði látið í ljós sitt álit sagði Reeder: "Þá höfum við þetta eins og Mr Sigurðsson leggur til." Samningum lauk um miðjan seinni dag viðræðnanna."

Notendur í árslok voru 3.890 og keyptu þeir 10.303 mínútulítra heits vatns. Raforkuframleiðslan var 8,8 GWst. en þar af voru 2,7 GWst. seldar út á landsnetið.

Í árslok var 21 fastráðinn starfsmaður, 2 voru lausráðnir og 3 í mötuneyti.

1981

Helstu verkefni voru ýmis frágangsverkefni í orkuveri, vinna við lagerhúsnæði þar, við kaldavatnsgeymi í Svartsengi og við dreifikerfi á Keflavíkurflugvelli. Þá var einnig ákveðið að leggja hitaveitu til Hafna.

Raforkuframleiðslan var 38,8 GWst. og þar af voru 31,8 GWst. seldar út á netið.

Í árslok voru fastráðnir starfsmenn orðnir 30, 3 starfsmenn voru í mötuneyti og 3 lausráðnir.

1982

Lokið var lagningu dreifiveitu á Keflavíkurflugvelli og dreifiveitu í Höfnum, ásamt lagningu aðveituæðar þangað. Þá var unnið áfram að byggingu kaldavatnsgeymis í
Svartsengi og jafnframt að endurbótum á rásum í orkuveri 1.

Þann 25. maí var undirritaður samningur við Varnarliðið á Keflavíkurflugvelli um bætur vegna tafa á tengingum jafnframt því að verðskrá var hækkuð og samningurinn frá 1980 framlengdur til 1992.

Hafnir voru formlega tengdar Hitaveitukerfinu 24. september og 19. október var undirritaður samstarfssamningur við Landsvirkjun um jarðhitarannsóknir í Eldvörpum. Starfsmannafjöldi var óbreyttur.

1983

Áfram var unnið að byggingu kaldavatnsgeymis í Svartsengi og endurbótum á framleiðslurásum í orkuveri 1. Boruð var 1.265 m djúp gufuhola í Eldvörpum og tókst það nokkuð vel því þrátt fyrir erfiðleika í boruninni reyndist holan gjöful.

Fastráðnir starfsmenn voru í árslok 35.

1984

Á Alþingi var samþykkt breyting á lögum um Hitaveitu Suðurnesja þann 18. maí og voru þau staðfest 29. maí (nr. 91/1984). Samkvæmt þeim var endurskoðaður tilgangur
fyrirtækisins og varð hann þá þessi, samkvæmt lögunum:

"Tilgangur fyrirtækisins skal vera a) að virkja jarðhita í Svartsengi og annars staðar á Reykjanesi ef hagkvæmt þykir, b) að reisa og reka orkuver, aðveitur og orkudreifikerfi á starfssvæði hennar og annast sölu á heitu vatni til notenda, og c) önnur nýting á jarðgufu og heitu grunnvatni."

Í lögunum voru jafnframt ákvæði um að Hitaveitan fengi einkaleyfi til starfrækslu rafveitu á starfssvæðinu og ríkissjóði var heimilað að selja allar eignir Rafmagnsveitna ríkisins á svæðinu. Undir lok ársins hófust síðan viðræður stjórnar Hitaveitunnar og sveitarstjórna á Suðurnesjum um sameiningu rafveitnanna og Hitaveitunnar.

Jafnframt voru teknar upp viðræður við fulltrúa iðnaðarráðuneytisins um kaup Hitaveitunnar á eignum Rafmagnsveitna ríkisins.

Þá var gengið frá kaupum á óinnréttuðu fiskverkunarhúsi að Brekkustíg 32-34, sem var sambyggt skrifstofubyggingu Hitaveitunnar, og það innréttað sem birgða- og skrifstofuhúsnæði.

Fastráðnir starfsmenn í árslok voru 37.

1985

Þann 17. maí var undirritaður samningur milli ríkisstjórnar Íslands og Hitaveitu Suðurnesja um sölu á eignum Rafmagnsveitna ríkisins á Suðurnesjum til Hitaveitunnar og tók hann gildi 1. júlí.

Þá var 5. júlí undirritað samkomulag milli Hitaveitu Suðurnesja og sveitarfélaga á Suðurnesjum um sameiningu rafveitna á Suðurnesjum og Hitaveitu Suðurnesja.

Þann 31. desember voru samþykkt lög nr. 101 um breytingu á lögum um Hitaveitu Suðurnesja. Með þessum lögum var eignarhluti ríkissjóðs lækkaður úr 40% í 20% og stjórn fyrirtækisins skipuð 9 mönnum í stað 5 áður.

Á þessu ári urðu þau merku tímamót að hagnaður varð af rekstri fyrirtækisins í fyrsta sinn en uppsafnað rekstrartap til þess tíma var að núvirði (1999) um 2,8 milljarðar króna.

Við sameininguna varð umtalsverð lækkun á gjaldskrá raforku á svæðinu. Starfsmönnum fjölgaði mikið á árinu með sameiningunni og voru fastráðnir starfsmenn í árslok 61.

1986

Helstu verkefni á rafmagnssviðinu voru strenglögn til flugstöðvarinnar, undirbúningur lagningar 132 kV línu frá Svartsengi til Fitja, og vinna við aðveitustöð í Grindavík.

Í hitaveituþættinum var unnið við dælustöð fyrir Voga og flugstöð og aðrar framkvæmdir voru helstar við innréttingar og breytingar á húsnæðinu við Brekkustíg 32-34 og byggt var baðhús við Bláa lónið.

Mikil aukning varð á raforkuframleiðslu í kjölfar rýmkaðra heimilda vegna sameiningarinnar. Voru framleiddar 61,5 GWst. á móti 41,1 GWst. árið áður, en þar af fóru 49,7 GWst. út á landsnetið í stað 30,9 GWst. árið áður.

Fastráðnir starfsmenn voru 69 í árslok.

1987

Þann 20. mars var undirritaður samningur milli Hitaveitunnar og utanríkisráðuneytisins þar sem tryggður var einkaréttur H.S. til orkuvinnslu í Eldvörpum. Þann 5. desember keypti Hitaveitan hlutabréf ríkissjóðs í Sjóefnavinnslunni hf. og varð með hlutafjáraukningunni eigandi 98,9% hlutafjárins með samtals 53,4 milljóna króna eignarhluta. Tilgangurinn með þessum kaupum var að tryggja Hitaveitunni ráðstöfunarrétt hitaorku á Reykjanesi. Með bréfi dagsettu 9. nóvember veitti iðnaðarráðherra Hitaveitunni leyfi til virkjunar "strompgufunnar" í Svartsengi með allt að 3,6 MW gufuhverflum. Viðræður áttu sér stað á árinu um endurskoðun á raforkusamningi við Varnarliðið. Fastráðnir starfsmenn í árslok voru 66.

1988

Þann 25. febrúar var undirritaður samningur um kaup á þremur Ormat-gufuhverflum í Ísrael og hófust framkvæmdir við virkjunina á árinu. Þá hófst bygging rofastöðvar í
Svartsengi en hún er nauðsynleg vegna aukinnar raforkuframleiðslu og til að taka í raun á því að orkuverið er ekki lengur einungis varmaorkuver heldur einnig raforkuver.

Byggð var ný aðveitustöð við Aðalgötu í Keflavík, aðallega vegna flugstöðvarinnar, lögð ný 132 kV háspennulína frá Svartsengi til Fitja og lagðir strengir að laxeldisfyrirtækjum.

Í janúar var gengið frá nýjum samningi um raforkuverð við Varnarliðið og var hann talsvert hagstæðari en eldri samningurinn.

Fastráðnir starfsmenn voru í árslok 68.

1989


Þann 8. september voru formlega gangsettir 3 Ormatgufuhverflar, samtals að afli 3,6 MW, og var þá uppsett afl í orkuverinu orðið 11,6 MW.

Lagðir voru strengir frá aðveitustöð við Aðalgötu að radarstöð H-1 á Rosmhvalanesi og frá Svartsengi til Grindavíkur, hafist handa við lögn 132 kV línu frá Hamranesi við Hafnarfjörð til Fitja í Njarðvík og lokið við 132 kV línuna frá Svartsengi til Fitja.

Lögð var tvöföld stofnæð hitaveitu, 6 km löng, frá dælustöð á Fitjum að Flugstöð Leifs Eiríkssonar. Gerður var samningur við Vatnsveitu Suðurnesja (VAS) um að Hitaveitan annaðist vatnsöflunarþátt VAS en vatnsból fyrirtækjanna eru hin sömu.

Fastráðnir starfsmenn í árslok voru 68.

1990


Unnið var við háspennulínuna Hamranes við Hafnarfjörð- Fitjar í Njarðvík og hafinn undirbúningur að byggingu nýrrar aðveitustöðvar á Fitjum. Lokið var við stækkun og
endurnýjun aðveitustöðvar í Sandgerði.

Gengið var frá samkomulagi við Varnarliðið vegna nýrrar rafmagnstengingar þess við nýja aðveitustöð á Fitjum en samkvæmt því greiðir Varnarliðið um 365 milljónir króna á 6 árum vegna tengingarinnar.

Þann 12. janúar var undirritað samkomulag við danskt félag um rekstur efnavinnslu Sjóefnavinnslunnar hf. og stóð þetta danska félag síðan fyrir stofnun Íslenska saltfélagsins hf. með 85% eignarhlut á móti 15% hlut íslenskra aðila.

Mikil aukning varð á raforkuframleiðslunni í kjölfar gangsetningar Ormat-hverflanna. Voru framleiddir 87,6 GWst. á móti 64,9 GWst. árið áður en þar af fóru 73,7 GWst. út á netið en voru 53,5 GWst. áður.

Fastráðnir starfsmenn voru 67 í árslok.

1991


Unnið var að því að stórauka niðurdælingu í orkuverinu og uppsetningu liðaverndar í rofastöð og allar aðveitustöðvar fyrirtækisins.

Þann 20. desember var tekin í notkun ný 132 kV aðveitustöð á Fitjum jafnframt því sem hleypt var straumi á 132 kV línuna Hamranes-Fitjar. Þá var lokið viðbyggingu við riðbreytistöðina á Keflavíkurflugvelli og strenglögn að henni frá aðveitustöðinni á Fitjum.

Við byggingu aðveitustöðvarinnar gjörbreyttist hlutverk aðveitustöðvarinnar í Bolafæti í Njarðvík og voru gerðar umfangsmiklar breytingar á henni. Lagðir voru strengir frá radarstöð H-1 til Sandgerðis (verkinu lauk 1992) frá Fitjum að Aðalgötu og lagður strengur til Stafness í Miðneshreppi (nú Sandgerði).

Lokið var byggingu nýrrar birgða- og tækjageymslu að Bakkastíg 22 í Njarðvík en það er 420 m2 tveggja hæða hús. Þann 22. maí var undirritaður samningur í Ísrael um kaup á 4 Ormat-gufuhverflum til - viðbótar þeim þrem sem fyrir voru en ekki lá þó fyrir virkjunarleyfi vegna hverflanna.

Kosin var nefnd til að vinna að sameiningu Sjóefnavinnslunnar hf. við Hitaveituna.

Fastráðnir starfsmenn voru í árslok orðnir 69.

1992

Stærsta verkefnið var uppsetning 4 Ormat-hverfla, alls 4,8 MW að aflgetu, og bygging stöðvarhúss.

Reist var niðurdælingarstöð og lagðar safnæðar til að safna saman öllu tiltæku niðurdælingarvatni.

Þá var boruð könnunarhola í gufupúðann við holu 10, 140 m djúp og 75/8" í þvermál, og steyptur holukjallari o.fl. fyrir vinnsluholu úr gufupúðanum.

Lagður var 36 kV jarðstrengur frá Svartsengi til Reykjaness, um 15 km leið. Þann 7. október var, eftir allnokkra fundi í Norfolk, gengið frá samkomulagi við Varnarliðið um ný verðákvæði samningsins um sölu á heitu vatni en þau áttu að renna út í árslok. Með þessu samkomulagi náðust tveir mikilvægir áfangar, þ.e. að Varnarliðið viðurkenndi í fyrsta skipti í reynd réttmætti þess að það greiddi hærra verð en almennir notendur og í fyrsta sinn tryggði Varnarliðið viss, árleg lágmarkskaup þannig að starfsgrundvöllur Hitaveitunnar var mun traustari eftir en áður.

Þann 1. júlí lét Ingólfur Aðalsteinsson, forstjóri, af störfum en hann hafði þá starfað hjá fyrirtækinu í tæplega 17 ár, frá 1. september 1975. Við starfi hans tók Júlíus Jónsson sem verið hafði framkvæmdastjóri fjármálasviðs og starfað hjá fyrirtækinu frá 1. október 1982.

Aðstoðarforstjóri var ráðinn Albert Albertsson, sem verið hafði framkvæmdastjóri tæknisviðs, en hann hefur starfað hjá fyrirtækinu frá 1. september 1977.

Fastráðnir starfsmenn í árslok voru 67 en með lausráðnum, sem unnu mestallt árið, voru starfsmenn 79 talsins.

1993

Ormat II-virkjunin var gangsett formlega 5. mars en virkjunarleyfi vegna hennar var gefið út 4. febrúar.

Lokið var við borun nýrrar gufuholu (nr. 14) og henni hleypt upp 5. mars.

Hafist var handa við byggingu nýrra aðveitustöðva í Garði og Vogum ásamt
lagningu 36 kV jarðstrengja Sandgerði-Garður og Fitjar-Vogar. Þá var einnig lagður strengur frá Járngerðarstaðahverfi í Grindavík að Húsatóftum í Staðarhverfi.

Þann 23. júlí var keypt 1.300 m2 birgðahúsnæði að Fitjabraut 20-22 í Njarðvík og með samningi 4. febrúar var keyptur hlutur Landsvirkjunar í rannsóknarkostnaði í Eldvörpum.

Stjórn fyrirtækisins samþykkti á fundi sínum 2. apríl að verja allt að 40 milljónum króna til uppbyggingar atvinnulífs á svæðinu og voru í framhaldi af því keypt hlutabréf í tveim fyrirtækjum fyrir u.þ.b. 29 milljónir króna og veittir nokkrir minni styrkir.

Áformum um sameiningu Hitaveitunnar og Sjóefnavinnslunnar hf. miðaði nokkuð vel áfram á árinu.

Á árinu var farið af stað með sérstak forvarnaviðhaldskerfi og tekin upp svonefnd "KKS"- skráning einstakra hluta kerfisins og Altæk gæðastjórnun innan fyrirtækisins.

Gæðastjórnunarverkefnið eitt þótti það mikið að vöxtum að nauðsynlegt væri að hluta það í mörg minni. Aðstoðarforstjóranum, sem telst heldur frjálslega vaxinn, fannst rétt að orða það svo að verkefnið yrði fitusprengt!

Mikil aukning varð á raforkuframleiðslunni í kjölfar gangsetningar Ormat-hverflanna. Voru framleiddar 99,8 GWst. en voru 89,1 GWst. árið áður en þar af fóru 84,7 GWst. út á netið og til Reykjaness í stað 73,6 GWst. árið áður.

Fastráðnir starfsmenn í árslok voru 67, en með lausráðnum, sem unnu mest allt árið, voru þeir 78 talsins.

1994

Þann 16. mars kom út fyrsta reglulega tölublað Fréttaveitunnar sem er fréttabréf Hitaveitu Suðurnesja og starfsmanna hennar. Síðan hefur það komið út á tveggja vikna fresti, með fáeinum undantekningum þó, og 6. október 1999 var gefið út 127. tölublað. Blað með sama nafni var gefið út fyrst í desember 1987 og voru gefin út fáein blöð til ársins 1991 en síðan lá útgáfan niðri til 1994.

Blaðinu er ætlað að upplýsa starfsmenn Hitaveitunnar í stuttu máli um hvað er að gerast innan fyrirtækisins á hverjum tíma. Þar eru m.a. birtar allar fundargerðir stjórnar, greinar um helstu verkefni innan fyrirtækisins og þau verkefni (fyrirtæki) sem Hitaveitan tekur þátt í, um starfsmannafélagið og félagslífið. Flestar greinarnar skrifa starfsmenn en einnig stjórnarmenn og aðrir sem tengjast fyrirtækinu með ýmsum hætti.

Þann 21. október var tekin í notkun 635 m2 verkstæðisbygging í Svartsengi og þann 28. október var ný aðveitustöð í Garði tekin formlega í notkun ásamt 36 kV nýlögðum jarðstreng frá Sandgerði til Garðs. Þann 25. nóvember var svo tekin í notkun ný aðveitustöð í Vogum ásamt 36 kV jarðstrengslögn frá Fitjum til Voga. Lagður var 36 kV strengur að Helguvík og á hann að geta flutt 25-30 MW.

Leigjandi mannvirkja Sjóefnavinnslunnar hf., Íslenska saltfélagið hf., varð gjaldþrota og keypti Hitaveitan allar eignir þess og móðurfyrirtækis þess. Á árinu var gengið frá sameiningu Hitaveitunnar og Sjóefnavinnslunnar hf.

Enn varð aukning á raforkuframleiðslunni í kjölfar gangsetningar Ormat-hverflanna, og voru framleiddar 104,1 GWst. á móti 99,8 GWst. árið áður. Vatnsframleiðsla var 7,8 milljónir tonna (545 GWst.) og jókst um 6,8% en upptektin úr jarðhitasvæðinu nam um 7,6 milljónum tonna.

Þann 31. desember voru liðin 20 ár frá stofnun fyrirtækisins og var þess minnst með margvíslegum hætti, m.a. veglegum afmælisfagnaði sem efnst var til í Félagsheimilinu Stapa í Njarðvík 30. desember. Í tilefni afmælisársins var endurnýjað
kynningarefni, keypt listaverk og sjúkrahúsi, þroskahjálp, björgunarsveitum og börnum gefnar gjafir, gjaldskrá Hitaveitunnar um hemla lækkuð um 20%, skipuð nefnd til undirbúnings byggingar móttöku- og kynningarhúss í orkuverinu við Svartsengi og fleira.

1995

Á árinu voru lagðir 36 kV strengir frá Vogum að Kálfatjarnarkirkju, lokið við frágang strenglagnar frá Svartsengi að nýrri aðveitustöð við fiskimjölsverksmiðjuna í Grindavík, lagður strengur frá Aðalgötustöð í Keflavík til Helguvíkur og frá Keflavík í Garð. Þá var byggð ný aðveitustöð í Grindavík og hafinn undirbúningur að byggingu
nýrrar aðveitustöðvar í Helguvík.

Aukning var enn á raforkuframleiðslunni og voru framleiddar 107,2 GWst. en voru 104,1 GWst. árið áður. Vatnsframleiðsla var 7,3 milljónir tonna (530,3 GWst.) og minnkaði um 6% en upptektin úr jarðhitasvæðinu var um 8,1 milljón tonna.

Hitaveitan óskaði með bréfi til iðnaðarráðuneytisins, dagsettu 20. nóvember, eftir heimild til að auka rafmagnsframleiðsluna um allt að 25 MW.

Undirbúningur hófst að byggingu "kynningar- og mötuneytishúss" í Svartsengi og fór fram arkitektasamkeppni þar sem 43 tillögur bárust. Fyrstu verðlaun hlaut tillaga arkitektanna Ragnars Ólafssonar FAÍ og Gísla Sæmundssonar FAÍ.

Hitaveitan tók að sér forystu hóps sem vildi kanna möguleika á byggingu magnesíumverksmiðju á Reykjanesi og er enn (1999) unnið að því máli.

1996

Á árinu var lokið lagningu 36 kV jarðstrengs frá Vogum að Keilisnesi, frá aðveitustöð við Aðalgötu í Keflavík til Helguvíkur og Garðs og að mestu lokið byggingu aðveitustöðvar í Helguvík.

Undirbúningur hófst að endurbyggingu elsta hluta orkuversins (orkuvers 1 - OV 1) með byggingu á "nýju" orkuveri (orkuver 5 - OV 5) þar eð orkuver 1 var orðið úrelt og nauðsynlegt að ráðast í umfangsmiklar endurbætur.

Í þessum nýja hluta er framleiðslugeta á heitu vatni 240 l/sek., 60% meiri en í OV 1 sem merkir um 20% aukningu heildarframleiðslugetu orkuversins. Þá verður þar 30 MW rafmagnshverfill en í OV 1 eru 2 MW hverflar þannig að aukningin er 28 MW. Alls verður þá uppsett afl orkuversins 150 MW í varma og 44,4 MW í rafmagni en það var áður 16,4 MW, þannig að aukningin er 171%.

Unnið var að hönnun "kynningar- og mötuneytishúss" og jarðvinna boðin út en húsið er um 1.220 m2 og 5.360 m3 að stærð.

Raforkuframleiðslan jókst enn og voru framleiddar alls 117,2 GWst. eða um 59,1% forgangsraforkunotkunar á svæðinu. Vatnsframleiðsla var 7,2 milljónir tonna (504,9 GWst.) og minnkaði um 5,3%, en upptektin úr jarðhitasvæðinu var um 7,7 milljónir tonna.

1997

Lokið var við aðveitustöð í Helguvík og dælustöð fyrir heitt vatn byggð undir Grindavíkurgeymi, auk þess sem lokið var framkvæmdum við útibirgðastöð við Fitjabraut/Fitjabakka í Njarðvík. Miklar breytingar voru gerðar á aðalstöðvum fyrirtækisins að Brekkustíg í Njarðvík og stóðu þær breytingar yfir fram á árið 1999. Keyptur var jarðarpartur í Hvassahrauni, 617,5 ha, en það er liður í áformum um frekari nýtingu jarðhita á Reykjanesskaganum.

Hitaveitan festi kaup á 30 MW rafmagnshverfli frá Fuji í Japan auk þess sem unnið var að hönnun og undirbúningi hins nýja hluta orkuversins (OV 5) af fullum krafti.

Boðin var út bygging "kynningar og mötuneytishússins" í Svartsengi og var meginhluti þess byggður á árinu.

Umtalsverð aukning varð á raforkuframleiðslunni og voru framleiddar alls 125 GWst. eða um 61,9% forgangsraforkunotkunar á svæðinu. Vatnsframleiðsla var 7,3 milljón tonn (521,3 GWst.) og minnkaði um 2,8% en upptektin úr jarðhitasvæðinu varð um 7,6 milljónir tonna.

Stjórnarformaður Hitaveitunnar 1997-98 er mikill grínisti. Verið var að ræða á stjórnarfundi viðbrögð Landsvirkjunar við slæmum vatnsbúskap. Var meðal annars komið inn á mikinn fjölda virkjana í sumum fallvötnum landsins og að alltaf virðist vera hægt að fjölga þeim enda þótt leikmönnum þyki orðið fullvirkjað.

Varð þá stjórnarformanninum að orði, grafalvarlegum: "Er þetta ekki orðið hálfónýtt vatn þegar búið er að virkja það svona oft?"

1998

Miklar framkvæmdir voru við endurbyggingu elsta hluta orkuversins (OV 5 í stað OV 1), og var kostnaður við það um 930 milljónir króna. Þá voru boraðar 4 háhitaholur, ein 448 m djúp í gufusvæðið, tvær hefðbundnar tveggja fasa (gufa og jarðsjór), önnur 1.600 m og hin 1.855 m djúp og loks 1.260 m niðurdælingarhola í u.þ.b. tveggja kílómetra fjarlægð frá orkuverinu. Heildarkostnaður við þessar boranir var 440 milljónir króna á árinu. Loks var undirbúin borun háhitaholu á Reykjanesi og var hafist handa við verkið í desember og kostnaður ársins um 30 milljónir króna.

Þann 30. desember var undirritað samkomulag við Landsvirkjun um meginatriði væntanlegs samrekstrarsamnings um rekstur 30 MW virkjunarinnar en iðnaðarráðuneytið hafði gert slíkan samning að skilyrði fyrir veitingu virkjunarleyfis.

Byggingu Eldborgar, "kynningar og mötuneytishúss" í Svartsengi, lauk að mestu á árinu og var það tekið í notkun formlega þann 6. mars. Kostnaður við húsið var þá í heild orðinn um 250 milljónir króna, að meðtöldum kostnaði við "Gjána", auk u.þ.b. 16 milljóna króna vegna ýmiss búnaðar. Ákveðið var að í gjá, sem sprengd var niður í hraunlögin undir húsinu, yrði komið fyrir áhugaverðu kynningarefni (sjá kafla 1999
og sérstakan kafla um Eldborg).

Byggð var ný dælustöð fyrir Sandgerði og Garð við Mánagrund í Keflavík.

Raforkuframleiðslan var nánast sú sama og árið áður, enda vélakostur fyrirtækisins fullnýttur, og voru framleiddar alls 125,5 GWst. eða um 61,3% forgangsraforkunotkunar á svæðinu. Vatnsframleiðsla var 7,7 milljónir tonna (534,6 GWst.) og jókst um 4,6% en upptektin úr jarðhitasvæðinu var um 7,0 milljónir tonna og að teknu tilliti til niðurdælingar var nettóupptektin 6,4 milljónir tonna.

Í október var samið við Varnarliðið um nýja gjaldskrá fyrir heita vatnið. Nýja gjaldskráin er í íslenskum krónum í stað Bandaríkjadala og leiðir til umtalsverðrar lækkunar tekna Hitaveitunnar, 120 milljóna króna lækkunar á árinu 1999 frá árinu 1998.

Hitaveitan hafði frumkvæði að byggingu nýrrar aðstöðu við Bláa lónið með því að gerast 44% eigandi í Bláa lóninu hf. sem stendur fyrir uppbyggingunni. Framkvæmdir hófust snemma vors við nýja og glæsilega aðstöðu við lónið og var byggingartíminn áætlaður um það bil eitt ár.

Þann 15. október var undirritað samkomulag Hitaveitu Suðurnesja við Hafnarfjarðarbæ, Garðabæ og Bessastaðahrepp, sem Kópavogsbær gerðist síðar þátttakandi í, en tilgangur þess var að kanna möguleika á víðtæku samstarfi eða samruna fyrirtækja þeirra um orkuvinnslu og orkudreifingu.

1999

Lokið var að mestu við endurbyggingu orkuversins og var framleiðsla hafin í orkuveri 5 þann 3. nóvember.

Gufuholurnar fjórar, sem boraðar voru 1998, voru tengdar orkuverinu og eru safnæðar nú orðnar samtals 4,7 km að lengd.

Lokið var við borun háhitaholu á Reykjanesi og varð hún 2.054 m að dýpt og heildarkostnaður á árinu um 95 milljónir króna.

Byggð var aðveitustöð við radarstöð Varnarliðsins við Grindavík og hún tengd almennu dreifikerfi Hitaveitunnar en stöðin var áður tengd Keflavíkurflugvelli með sérstakri línu sem hefur verið fjarlægð.

Endurnýjuð var stofnæð Hitaveitu frá Fitjum að Innri Njarðvík til að auka flutningsgetu og einnig var lögð ný aðveituæð í Helguvík og það svæði tengt Hitaveitukerfinu.

"Gjáin", sem er um 120 m2 svæði undir Eldborgarhúsinu, var formlega opnuð 12. nóvember. Þar hefur verið komið fyrir öflugri og áhugaverðri kynningu á Hitaveitu Suðurnesja, virkjunarsvæðinu, jarðsögunni, jarðhitavinnslunni og fleira og er þar nýtt öll nýjasta tækni á sviði kynningar og margmiðlunar.

Þann 15. júlí var opnuð formlega ný og glæsileg aðstaða Bláa lónsins hf. en Hitaveita Suðurnesja á þar 44% eignarhlut. Er það samdóma álit manna að einstaklega vel hafi tekist til um alla hönnun og byggingu og mannvirkin séu öllum sem að byggingu þeirra hafa komið til mikils sóma.

Á árinu var keypt jörðin Þórustaðir á Vatnsleysuströnd og viðbót við athafnasvæði fyrirtækisins við Svartsengi og loks var jarðhitasvæðið á Reykjanesi keypt af sveitarfélögunum á svæðinu. Heildarkostnaður við þessi kaup á landi og hitaréttindum var um 100 milljónir króna.

Mikið er af áhugasömum golfleikurum hjá Hitaveitunni og stunda þeir vel þetta áhugamál sitt enda hefur verið sagt að Golfstraumurinn liggi frá Hitaveitunni út í Leiru um leið og vinnu lýkur!

2000

Á árinu urðu miklar breytingar á rekstri fyrirtækisins þegar Hitaveita Suðurnesja (HS) og Rafveita Hafnarfjarðar (RH) sameinuðust sem Hitaveita Suðurnesja hf.

Ljóst er að þessi breyting rekstrarforms í hlutafélag kemur til með að hafa mikil áhrif þegar fram líða stundir þó ekki sé um að ræða nein heljarstökk.

Eitt af því sem olli erfiðleikum á samrunaferli HS og RH var það að enginn skilgreindur farvegur var fyrir hendi fyrir slíkar viðræður, en í hlutafélagaforminu er nokkuð ljóst hvernig standa skal að slíkum málum.

Á árinu lét Jarðlind ehf., sem Hitaveita Suðurnesja hf. á 68,3% í, bora rannsóknarholu í Trölladyngju.

Borun holunnar, sem varð 2.307 m. djúp, lauk 19. júní. Þann 19. október var holan síðan afkastamæld og var henni hleypt upp af iðnaðarráðherra, Valgerði Sverrisdóttur. Hitaveita Suðurnesja, fyrir hönd Jarðlindar ehf., sótti til iðnaðarráðuneytisins um rannsóknarleyfi í Brennisteinsfjöllum 27. apríl. Á árinu 2000 hófust rannsóknir á hugsanlegum lághitasvæðum á Rosmhvalanesi . Ástæður þessara rannsókna eru þær, að miðað við aldur og afstöðu til gosbeltisins á Reykjanesskaga mætti búast við að lághitakerfi gæti verið undir Miðnesheiði (Rosmhvalanesi).

Nú í nokkur ár hefur verið vænst umfangsmikilla breytinga á lagaumhverfi orkufyrirtækja, sérstaklega varðandi raforku. Hitaveita Suðurnesja hf. hefur lagt áherslu á að ný orkulög verði þannig úr garði gerð, að orkuiðnaðurinn fái að þróast með eðlilegum og hagkvæmum hætti.

Starfsmannafjöldi HS jókst um 24 starfsmenn við sameininguna var í árslok 100 í 97,5 stöðugildum.

2001

Á vettvangi fyrirtækisins ber langhæst samruna Hitaveitu Suðurnesja og Rafveitu Hafnarfjarðar í sameinað hlutafélag, Hitaveitu Suðurnesja hf. Á ýmsu gekk áður en af samrunanum gat orðið en að lokum gekk dæmið upp og haldinn var stofnfundur 30. mars 2001. Í lok ársins kom í ljós að viðræður Selfossveitna, Bæjarveitna Vestmannæyja (BV) og Hitaveitu Suðurnesja hf. (HS) um sameiningu, sem byggðust á undirritun viljayfirlýsingar 29. ágúst 2001, gengu ekki upp, en tvíhliða viðræður BV og HS í framhaldinu leiddu til samkomulags 19. Desember, sem nú hefur leitt til ákvörðunar um samruna fyrirtækjanna. Af borframkvæmdum er það að frétta að þann 17. september var holu TR 1. í Trölladyngju hleypt upp af Valgerði Sverrisdóttur iðnaðarráðherra.

Af erlendum vettvangi standa að sjálfsögðu upp úr hörmungaratburðirnir 11. september og þó heimsmyndin hafi óumdeilanlega breyst til frambúðar, þá verðum við öll að vona, að jafnvægi komist á og eðlilegt líf komist á sem fyrst á ný.

Starfsmannafjöldi var í árslok 100 manns

2002

Það sem hæst bar á árinu 2002 var að sjálfsögðu samruni HS hf. við Bæjarveitur Vestmannæyja sem og að nýtt raforkulagafrumvarp var lagt fram í lok ársins um jöfnun kostnaðar við flutning og dreifingu raforku og hafði forstjórinn í nógu að snúast við að berjast fyrir því að helstu agnúar þess yrðu sniðnir af áður.

Lokið var borun 3. rannsóknarholunnar á Reykjanesi vegna nýrrar 90 til 100MW virkjunar HShf vegna tilkomu Norðuráls og varð hún um 2.506 m. djúp og um leið dýpsta háhitahola á landinu.

Verðkönnun Neytendasamtakan sýndi að upphitunarkostnaður væri hæstur á Suðurnesjum. Í ljós kom að niðurstöðurnar hefðu verið reiknaðar út frá röngum upplýsingum starfsmanns HShf. og spunnust töluverðar umræður vegna þessa sem erfitt reyndist að leiðrétta.

Starfsmannafjöldi var í árslok 120 manns.

2003

Það helsta sem upp úr stendur á árinu 2003 er að gengið var frá samkomulagi milli HShf, OR og Norðuráls um orkuöflun og orkusölu til Norðuráls frá vordögum 2006. Einnig var gengið frá samningi við Jarðboranir hf um borun á allt að 6 háhitaholum á Reykjanesi, og er borun þeirrar fyrstu þegar hafin.

Eins og allir væntanlega vita, þá eru miklar sparnaðaraðgerðir í gangi hjá varnarliðinu á Keflavíkurflugvelli og hefur m.a. yfir 100 starfsmönnum verið sagt upp störfum. Það fer ekki hjá því að þessi sparnaður komi við hitaveituna, því þann 1. desember barst bréf þar sem óskað er eftir tæplega 500 mínútulítra lækkun á vatnskaupum í desember og síðan öðrum tæplega 500 mínútulítrum í byrjun janúar. Ástæða þessarar skiptingar er sú, að með samningi frá 1998 er kveðið á um að varnarliðið megi ekki minnka vatnskaup sín um meira en 4% á ári og er beiðnin því sniðin að þeim mörkum. Þetta er umtalsverð minnkun og má í því sambandi nefna að um síðustu áramót voru keyptir 740 mínútulítrar í Vogum og 1.130 í Garði. Magnið svarar þannig nánast til þess að engin vatnssala væri lengur í Garði.

Starfsmannafjöldi var í árslok 115 manns.

2004

Um síðasta ár má segja, að þrjú málefni hafi borið langhæst. Hið fyrsta er
undirbúningur virkjunar á Reykjanesi og samningur við Norðurál um orkusölu, annað er nýr lagarammi fyrir raforkugeirann í landinu og hið þriðja eru kaup HS hf á
rafveituhluta Selfossveitna. Varðandi virkjunina þá hélt undirbúningur áfram, lokið var við holu 14, holur 15 og 16 boraðar og hafin borun á holum 17 og 18. Bygging orkversins hófst formlega 28. júlí (Eykt hf) og jafnframt var haldið áfram tilraunum
varðandi meðferð jarðhitavökvans og stöðug vinna var við skipulags- og umhverfismál.
Eftir margra ára umræður voru ný raforkulög samþykkt á Alþingi þann 14. mars 2003. Lagasetningunni lauk þó ekki þar með, því lögunum var breytt með lögum nr. 89/2004 og síðan með breytingu sem samþykkt var 10. desember 2004. Hitaveita Suðurnesja hf hefur lagt áherslu á að rekstrarumhverfi raforkufyrirtækja í framtíðinni verði þannig, að orkuiðnaðurinn fái að þróast með eðlilegum og hagkvæmum hætti í stað þess að einblínt sé á byggðastefnu og verðjöfnun á kostnað þéttbýlisins á suðvesturhorninu. Í stuttu máli má segja að sjónarmið fyrirtækisins hafi algjörlega orðið undir í ofangreindri lagasetningu m.a. með þeim afleiðingum að raforkuverð hækkaði hjá öllum þorra viðskiptavina fyrirtækisins um ca. 15% þann 1. janúar
2005. Áhrif laganna eru þó síður en svo komin fram af fullum þunga og er ljóst, að á næstu árum verður mikill þrýstingur á frekari hækkanir vegna mikils kostnaðarauka í öllum þáttum starfseminnar.
Þann 22. júní var undirrituð viljayfirlýsing um kaup HS hf á rafveituhluta Selfossveitna en endanlegur og formlegur samningur var undirritaður í Árborg 24. september. Samkvæmt samningnum yfirtók HS hf reksturinn frá og með 1. september. Kaupverðið var 615 m.kr. og var 1/3 greiddur með hlutabréfum á genginu 2 þannig að Sveitarfélagið Árborg er nú hluthafi með 1,375% hlut að nafnvirði 102,5 m.kr.
Upptekt úr jarðhitasvæðinu í Svartsengi var talsvert minni en árið áður eða 10,386 milljón tonna á móti 11,121 milljónum tonna árið áður eða 6,6% minnkun. Niðurdæling jókst enn eða úr 3,542 milljónum tonna í 3,856 milljón tonna og minnkaði nettó upptektin því um rúma milljón tonna eða 13,8%. Nettó upptektin, 6.541 milljón tonna, er þá 8,4% minni en 1981, en þá var raforkuframleiðslan rúmar 40 GWst á móti um 373,5 GWst nú og vatnsframleiðslan þá um 5 milljón tonn en um
9,25 milljón tonn nú. Ástand jarðhitageymisins verður að teljast nokkuð gott og jafnvægi hefur náðst á ný eftir nokkurt fall á þrýstingi við aukna upptekt vegna 30 MW vélarinnar frá árinu 2000.
Síðasta ár bar breytingum á lagaumhverfi raforkufyrirtækja sterk merki, svo og sameiningunni við rafveituhluta Selfossveitna. Mikil vinna var og verður við gjaldskrárgerð, kostnaðarskiptingu, aðlögun að nýjum tölvu- og hugbúnaði
sem nauðsynlegur er vegna breytinganna o.fl. Óvissan um hvað framundan er í orkugeiranum er mikil og brýnt að að nýta þau tækifæri sem nú gefast og vinna að því um leið að minnka eins og unnt er hinar neikvæðu hliðar breytinganna.

 

2005

Árið 2005 einkenndist aðallega af hinum umfangsmiklu virkjunarframkvæmdum á Reykjanesi og síðan af áhrifum hins nýja lagaramma fyrir raforkugeiran í landinu. Framkvæmdir við Reykjanesvirkjun voru í fullum gangi allt árið og voru boraðar 6
háhitaholur, sem voru þá orðnar 13, en tvær verða boraðar til viðbótar 2006. Byggingu stöðvarhúss lauk að mestu og túrbínurnar komnar á sinn stað og er gert ráð fyrir gangsetningu a.m.k. vélar 1 þann 1. maí og vélar 2 þá litlu síðar. Bókfærður kostnaður við virkjunina og línuframkvæmdir var á árinu tæplega 6,7 milljarðar
og er þá um 9,7 milljarðar í heild frá upphafi.
Ný raforkulög voru samþykkt á Alþingi þann 14. mars 2003 og síðan var lögunum breytt með lögum nr. 89/2004 og 149/2004. Afleiðingar laganna voru m.a. um 15% hækkun hjá öllum þorra viðskiptavina fyrirtækisins þann 1. janúar 2005, en áhrif þeirra voru þó síður en svo komin fram af fullum þunga. Frá ársbyrjun máttu fyrirtæki með meira en 100 kW notkun á sama stað skipta um söluaðila en breytingar voru þó tiltölulega litlar. HS hf seldi þó 4,5 GWst til fyrirtækja utan dreifiveitusvæðis fyrirtækisins, auk 3,4 GWst til Orkuveitu Húsavíkur og 2,4 GWst ótryggðrar orku. Sala annara söluaðila á dreifiveitusvæði HS hf nam 2,1 GWst.
Í maí var undirritað samkomulag milli HS hf, Reykjanesbæjar og Norðuráls um sameiginlega athugun á möguleikum þess að byggja álver í Helguvík. Samkvæmt samkomulaginu vinnur
HS hf nú að athugun á möguleikum til orkuöflunar fyrir slíkt álver og hefur m.a. þess vegna verið óskað eftir rannsóknarleyfi á tveimur mögulegum virkjunarsæðum á Krýsuvíkursvæðinu, en fyrir hefur fyrirtækið rannsóknarleyfi í Trölladyngju og við
Sandfell.
Á árinu var ákveðið að ráðast í aukna raforkuframleiðslu í Svartsengi og var gengi. frá kaupsamningi við Fuji um kaup á 30 MW hverfli. Ráðnir hafa verið hönnuðir og eftirlitsaðilar og samkvæmt áætlunum verður virkjunin gangsett fyrir árslok 2007. Breyting varð á hluthafahóp HS hf þegar fyrirtækið keypti 0,1811% hlut Sveitarfélagsins Álftaness að nafnvirði kr. 13.496.000. Þessi hlutabréf hafa nú verið seld öðrum hluthöfum fyrirtækisins.
Upptekt úr jarðhitasvæðinu í Svartsengi var mjög svipuð og árið áður eða 10,541 milljón tonna á móti 10,351 milljónum tonna 2004 eða 1,8% aukning. Niðurdæling jókst enn eða úr 3,856 milljónum tonna í 4,081 milljón tonna og var nettó upptektin því nánast óbreytt (0,5% minnkun).

2006

Árið 2006 einkenndist áfram aðallega af hinum umfangsmiklu Virkjunarframkvæmdum fyrirtækisins, bæði á Reykjanesi og í Svartsengi. Raforka fór að streyma frá Reykjanesi 21. maí og voru á árinu framleiddar 508,3 GWst en önnur raforkuframleiðsla var 373 GWst. Framkvæmdum við Reykjanesvirkjun er þó ekki að
fullu loki. en endanlegum frágangi lýkur v.ntanlega á vordögum. Vinna við Orkuver 6 í Svartsengi hófst formlega þegar 6 reyndustu vélfræðingar fyrirtækisins, sem hófu allir störf á árunum 1976 - 9, tóku fyrstu skóflustunguna að loknum aðalfundi þann 31. mars 2006. Bókfærður kostnaður við Reykjanesvirkjun og línuframkvæmdir var á árinu tæplega 4,1 milljarður og við Orkuver 6 var hann rúmlega 0,7 milljarðar.
Ný raforkulög voru sam.ykkt á Alþingi þann 14. mars 2003 og síðan var lögunum breytt með lögum nr. 89/2004 og149/2004. HS hf seldi á árinu 2006 alls 26,7 GWst til fyrirtækja utan dreifiveitusvæðis fyrirtækisins, auk 3,1 GWst til Orkuveitu Húsavíkur og 14 GWst ótryggðrar orku. Sala annarra söluaðila á dreifiveitusvæði HS hf nam 4,8 GWst.

Þann 15. mars 2006 tilkynnti Bandaríkjastjórn að herstöðinni í Keflavík yrði lokað frá og með 1. október 2006. Varnarliðið sagði síðan bréflega þann 30. mars upp samningnum um heita vatnið með 180 daga fyrirvara og vitnaði þá til ákvæða í upphaflega samningnum frá 22. febrúar 1980. HS svaraði þessu bréfi samdægurs og benti á að með umsömdum breytingum hafi þessu ákvæði verið breytt og krafðist þess að samningaviðræður um málið yrðu teknar upp hið allra fyrsta. Eftir nokkurt málþóf,
bréfaskriftir og fundi barst síðan tilboð frá Bandaríkjastjórn þann 25. október um að málinu yrði lokað með eingreiðslu að upphæð 10 milljón dollara og var tilboðinu tekið á stjórnarfundi daginn eftir. Nú í byrjun mars hefur þó ekki verið gengið frá endanlegum samningi um eingreiðsluna og hún ekki farið fram.
Þetta brotthvarf varnarliðsins er vissulega nokkuð áfall því alls námu þessi viðskipti tæpum milljarði á árinu 2005. Viðskiptin hafa hinsvegar farið nokkuð hratt minnkandi og í langtímaáætlunum fyrirtækisins var gert ráð fyrir að þau minnkuðu á 10 árum til 2015 um rúm 40%. Nú taka hinsvegar við nýir tímar og standa vonir til að á svæðinu rísi öflug starfsemi með mikilli orkunotkun þannig að þetta verði einungis áfall þegar til skemmri tíma er litið en geti jafnvel falið í sér sóknarfæri til lengri tíma litið.

Í maí 2005 var undirritað samkomulag milli HS hf, Reykjanesbæjar og Norðuráls um sameiginlega athugun á möguleikum þess að byggja álver í Helguvík. Samkvæmt samkomulaginu vinnur HS hf nú að athugun á möguleikum til orkuöflunar fyrir slíkt álver og hefur m.a. þess vegna fengist rannsóknarleyfi á tveimur mögulegum virkjunarsvæðum á Krýsuvíkursvæðinu og framlenging rannsóknarleyfa í Trölladyngju og við Sandfell.

Í árslok tók ríkissjóður ákvörðun um að selja 15,2% hlut sinn í fyrirtækinu og er söluferlið í gangi en gert er ráð fyrir frágangi
sölu í apríl. Þá kemur til með að reyna á ákvæði í samþykktum fyrirtækisins en þar stendur m.a.:

"Stjórn félagsins hefur forkaupsrétt fyrir félagsins hönd að fölum hlutum. Að félaginu frágengnu skulu hluthafar hafa forkaupsrétt að hlutum í hlutfalli við hlutafjáreign sína. Forkaupsréttarhafi hefur tveggja mánaða frest til að beita forkaupsrétti sínum og telst fresturinn frá tilkynningu til stjórnar um tilboð. Þó má eigi líða lengri tími en þrír mánuðir frá því að kaup voru ákveðin þar til kaupverð er greitt. Ef fyrir liggur tilboð
frá þriðja aðila sem forkaupsréttarhafi gengur inn í skulu ákvæði þess tilboðs um greiðsluskilmála gilda."

Upptekt úr jarðhitasvæðinu í Svartsengi var mjög svipuð og árið áður eða 10,548 milljón tonna á móti 10,541 milljónum tonna 2005 eða nánast óbreytt. Niðurdæling jókst enn eða úr 4,081 milljónum tonna í 4,399 milljón tonna (7,8% aukning)
og minnkaði þá nettó upptektin um 4,8%.

2007

Ársins 2007 verður líklega aðallega minnst fyrir hið mikla rót sem varð á eignarhaldi fyrirtækisins í kjölfar þeirrar ákvörðunar ríkissjóðs að selja 15,2% hlut sinn í opinberu útboðsferli. Verðið sem fékkst fyrir hlutinn (gengi 6,7) var rúmlega þrefalt
innra virði fyrirtækisins í byrjun árs (2,1) og leiddi það m.a. til sölu fleiri hluthafa. Í árslok höfðu þannig 48,6% hlutafjárins skipt um eigendur auk þess sem Hafnarfjörður hefur ákveðið að selja sinn hlut að mestu. Gangi það eftir hafa 61% hlutafjárins skipt um hendur og Reykjanesbær þá í raun einn eftir af upprunalegu hluthöfum fyrirtækisins ef frá eru talin 1,25% í eigu 4 sveitarfélaga á Suðurnesjum. það verður fróðlegt að sjá hvað nýtt ár ber í skauti sér, m.a vegna boðaðra laga um eignarhald
og aðskilnað samkeppnis- og einkaleyfisþátta en það mun væntanlega styrkja stöðu ríkisfyrirtækjanna á orkumarkaði enn frekar eins og fyrri breytingar hafa gert.

Annað sem einkenndi árið 2007 mjög var framhald hinna umfangsmiklu virkjunarframkvæmda fyrirtækisins, bæði á Reykjanesi og í Svartsengi. Raforka streymdi frá Reykjanesi allt árið og voru framleiddar 849,3 GWst en önnur raforkuframleiðsla var 365 GWst. Aukning raforkuframleiðslunnar milli ára nam
332 GWst eða 37,6%. Framkvæmdum við Reykjanesvirkjun var þó ekki að fullu lokið og námu fjárfestingar þar um 600 m.kr. auk um 400 m.kr. vegna endurborunar hola 13 og 14 og um 550 m.kr. við borun hola fyrir næsta 50 MW áfanga virkjunarinnar. Vinna við Orkuver 6 í Svartsengi, sem hófst formlega 31. mars 2006, hélt áfram á árinu og hófst raforkuframleiðsla þar um miðjan desember. Bókfærður kostnaður við Orkuver 6 og nýjar safnæðar var alls 2,9 milljarðar.

Í maí 2005 var undirritað samkomulag milli HS hf, Reykjanesbæjar og Norðuráls um sameiginlega athugun á möguleikum þess að byggja álver í Helguvík. Samkvæmt samkomulaginu vinnur HS hf nú að athugun á möguleikum til orkuöflunar fyrir slíkt álver og hefur m.a. þess vegna fengist rannsóknarleyfi á tveimur mögulegum virkjunarsvæðum á Krýsuvíkursvæðinu og framlenging rannsóknarleyfa í Trölladyngju og við Sandfell. Til að afla orku fyrir fyrsta áfanga er horft til stækkunar Reykjanesvirkjunar, frekari nýtingar vökvans þar, virkjunarmöguleika í Eldvörpum og síðan með tilfærslu eldri samninga fyrirtækisins. Orku til annars áfanga er síðan stefnt að því að fá frá virkjunarkostum á Krýsuvíkursvæðinu.

HS hf seldi á árinu meginhluta flutningsmannvirkja sinna til Landsnets hf. Með raforkulögum sem tóku gildi 2005 var fyrirtækinu gert skylt að selja eða leigja flutningsmannvirki sín til Landsnets hf og valdi HS hf í upphafi að leigja mannvirkin. Á árinu var hinsvegar ákveðið að selja eignir sem bókfærðar voru á rúmlega milljarð en leigja áfram húseignir sem bókfærðar eru á um 400 m.kr.

Upptekt úr jarðhitasvæðinu í Svartsengi var mjög svipuð og árið áður eða 10,426 milljón tonna á móti 10,541 milljónum tonna 2006 og minnkaði um 1,16%. Niðurdæling jókst enn eða úr 4,400 milljónum tonna í 4,716 milljón tonna (7,18% aukning) og minnkaði þá nettó upptektin um 7,13%. Upptekt úr
jarðhitakerfinu á Reykjanesi jókst úr 14,4 milljónum tonna í 23,2 milljónir tonna eða 61,6% enda var Reykjanesvirkjun í fullum rekstri allt árið 2007 en 8 mánuði 2006.

2008

Ársins 2008 verður aðallega minnst fyrir það að Hitaveita Suðurnesja hf var sem slík lögð niður en við hlutverki hennar tóku tvö sjálfstæð fyrirtæki, HS Orka hf og HS Veitur hf. þetta var gert í kjölfar samþykkta laga nr. 58 frá 7. júní 2008 þar sem m.a. er kveðið á um aðskilnað samkeppnis- og sérleyfisstarfsemi í tvö aðskilin og sjálfstæð fyrirtæki sem hafi sjálfstæðar stjórnir fyrir 1. júlí 2009. þegar þessi lagasetning lá fyrir hófst umfangsmikil undirbúningsvinna fyrir uppskiptinguna sem síðan lauk með hluthafafundi þann 1. desember þar sem nafni Hitaveitu Suðurnesja hf var breytt í HS Orku hf og síðan haldinn stofnfundur fyrir nýtt félag, HS Veitur hf. Voru báðum félögunum þá kosnar nýjar stjórnir en allir starfsmenn eru enn um sinn starfsmenn HS Orku hf sem síðan með verktakasamningi annast alla þjónustu fyrir HS Veitur hf.
HS Orka hf sér nú um rekstur orkuvera fyrirtækisins, framleiðslu á raforku, heitu vatni og ferskvatnsvinnslu og síðan raforkusöluna en HS Veitur hf um veitustarfsemina þ.e. dreifingu raforku auk dreifingar og sölu á heitu og köldu vatni.

Hinn hefðbundni hita- og vatnsveiturekstur á Suðurnesjum er því nú kominn í tvö fyrirtæki og því var nauðsynlegt að gera ítarlegan langtímasamning milli félaganna til að tryggja öryggi þjónustu við íbúa og fyrirtæki á svæðinu til framtíðar. Við mat Capacent á fyrirtækinu varð niðurstaðan sú að virði HS Orku hf væri um 73%
af heildarvirði Hitaveitu Suðurnesja hf og HS Veitna hf þá um 27%. Það síðasta sem nú hefur frést varðandi þessa lagasetningu er að frestur til uppskiptingar verði að beiðni OR framlengdur til ársloka 2009 en sá frestur nýtist Hitaveitu Suðurnesja hf ekki héðan af. Stjórnir og starfsfólk vinna nú að endanlegu skipulagi og fyrirkomulagi
í breyttu rekstrarfyrirkomulagi og eitt af því sem ljúka þarf er að ná samkomulagi við þá banka, sem höfðu lánað félaginu til framkvæmda síðustu árin, vegna þess að staða félagsins hefur óhjákvæmilega breyst. Slíkt samkomulag er í raun forsenda þess að HS Orka hf geti haldið áfram uppbyggingu virkjana til að svara eftirspurn frá álveri í Helguvík og annarri starfsemi sem byggir á mikilli raforkunotkun.

Fjárfestingar á árinu 2008 voru ívið minni en árin á undan. Þær voru samt umtalsverðar eða um 5,5 milljarðar, þar af um 1,5 vegna undirbúnings stækkunar Reykjanesvirkjunar, 1,2 vegna borana og annarra verkefna í Svartsengi, 700 milljónir vegna landakaupa og 2,2 milljarðar í veitukerfum og skyldum verkefnum. Af þessum 2,2 milljörðum var um 1 milljarður vegna neðansjávarlagnar til Vestmannaeyja en ríkissjóður veitti síðan Vestmannaeyjabæ 700 m.kr. styrk vegna vatnslagnarinnar. HS Veitur hf gerðu síðan samning við Vestmannaeyjabæ um að bærinn keypti vatnslögnina og greiddi fyrir hana 700 m.kr. en mismunurinn á heildarkostnaði og framlaginu, um 600 m.kr., væri umsamið leigugjald fyrir lögnina í 35 ár.

Upptekt úr jarðhitasvæðinu í Svartsengi jókst nokkuð með tilkomu Orkuvers 6 og var 13,819 milljón tonna á móti 10,548 milljónum tonna 2007. Niðurdæling jókst enn eða úr 4,716 milljónum tonna í 6,075 milljón tonna (28,8% aukning) og jókst þá upptektin nettó um 32,8%. Upptekt úr jarðhitakerfinu á Reykjanesi minnkaði úr 23,2 milljónum tonna í 19,4 milljónir tonna eða 16,6%.

2009 . HS Orka

Á árinu 2009 urðu miklar breytingar á eignarhaldi HS Orku hf og skiptu þannig 66,32% hlutafjár um eigendur. Nýr hluthafi, Magma Energy Sweden A.B. keypti
40,94% hlutafjárins og Geysir Green Energy jók hlut sinn úr 32% í 57,38%. Á móti hefur minnkaði Reykjanesbær hlut sinn úr 34,75% í 0,75% og síðan hafa Orkuveita
Reykjavíkur, Hafnarfjarðarbær og Sandgerðisbær horfið úr hluthafahópnum. Gert er ráð fyrir einhverjum frekari breytingum á árinu 2010 auk þess sem áætlanir eru um
hlutafjáraukningu sem myndi þá væntanlega eitthvað breyta eignarhlutföllum.

Mikil vinna fór á árinu í að ná samkomulagi við þá banka, sem höfðu lánað félaginu til framkvæmda síðustu árin, þar sem félagið uppfyllti ekki skilmála lánasamninga
um eiginfjárhlutfall o.fl. Slíkt samkomulag náðist undir lok ársins og er unnið að lokafrágangi þeirra mála. Samkvæmt samkomulaginu er skilmálum lánssamninga
breytt tímabundið, vaxtaálag hækkar á hluta lána fyrirtækisins, virkjanir eru veðsettar og tekjur fyrirtækisins í erlendri mynt eru lagðar á bundinn reikning til greiðslu
lána. Þá eru skilyrði sett varðandi frekari fjárfestingar, skuldsetningu og eignarhald.

Félagið vinnur enn að áformum um uppbyggingu virkjana til að svara eftirspurn frá álveri í Helguvík og annarri starfsemi sem byggir á mikilli raforkunotkun. Staðfest
hafa verið kaup á 50 MW túrbínu frá Japan vegna fyrirhugaðrar stækkunar Reykjanesvirkjunar og gengið frá útboðsgögnum vegna byggingarframkvæmda sem síðan bíða virkjunarleyfis og fjármögnunar. Enn er beðið eftir að rannsóknir geti hafist með borunum í Eldvörpum og í Krýsuvík en á báðum stöðum hafa breytingar á skipulagi tafist hjá viðkomandi sveitarfélögum.

Fjárfestingar á árinu 2009 voru mun minni en árin á undan. Þær voru í heild um 1,25 milljarður (2,87 milljarðar árið áður) og þar af voru 982 m.kr. vegna undirbúnings stækkunar Reykjanesvirkjunar og 245 m.kr. vegna nýrrar dælustöðvar á heitu vatni í Svartsengi og annarra framkvæmda þar.

Upptekt úr jarðhitasvæðinu í Svartsengi jókst nokkuð á árinu 2008 með tilkomu Orkuvers 6 en minnkaði aftur á árinu 2009 og var þá 12,624 milljón tonna á móti 13,819 milljónum tonna 2008 (minnkun 8,65%). Niðurdæling jókst enn eða úr 6,075 milljónum tonna í 6,577 milljón tonna (8,3% aukning) og minnkaði þá upptektin nettó um 21,9%. Upptekt úr jarðhitakerfinu á Reykjanesi minnkaði enn eða úr 19,36 milljónum tonna í 19,14 milljónir tonna eða um 1,1%. Auk þess var dælt niður 0,66 milljónum tonna þannig að upptektin minnkaði þá nettó um 4,5% á Reykjanesi.

2009 . HS Veitur

Á árinu 2009 urðu umtalsverðar breytingar á eignarhaldi HS Veitna hf þegar Reykjanesbær
keypti 32% hlut Geysis Green Energy í félaginu og er Reykjanesbær þá eigandi 66,75% hlutafjár
í félaginu.
.
Árið 2009 var fyrsta rekstrarár HS Veitna hf í kjölfar þess að Hitaveita Suðurnesja hf var sem
slík lögð niður en við hlutverki hennar tóku tvö sjálfstæð fyrirtæki, HS Orka hf og HS Veitur hf.
HS Veitur hf eru með sjálfstæða stjórn en starfsmenn HS Orku hf annast alla þjónustu félagsins
í samræmi við verktakasamning milli félaganna. HS Veitur hf sjá um alla veitustarfsemi sem
Hitaveita Suðurnesja annaðist þ.e. dreifingu raforku auk dreifingar og sölu á heitu og köldu
vatni. Hinn hefðbundni hita- og vatnsveiturekstur á Suðurnesjum er því nú komin í tvö fyrirtæki
og því var nauðsynlegt að gera ítarlegan langtímasamning milli félaganna til að tryggja öryggi
þjónustu við íbúa og fyrirtæki á svæðinu til framtíðar.
Starfsemi HS Veitna hf var með mjög hefðbundnu sniði á árinu. Vegna ástands í efnahagsmálum
var hinsvegar samdráttur í orkunotkun á veitusvæðinu í fyrsta skipti um árabil og dróst
almenn raforkunotkun saman um 2,2% og sala á heitu vatni á Suðurnesjum um hemla dróst
saman um 4,1%. Fjárfestingar á árinu 2009 voru mun minni en árið áður og námu alls 432 m.kr.
en 2.174 m.kr. á árinu 2008. Þegar tekið er tillit til sérstakra framkvæmda við vatnsleiðslu til
Vestmannaeyja þá voru aðrar framkvæmdir 2009 alls 408 m.kr. en 1.165 m.kr. árið áður eða
nær þrefalt meiri.
Þrátt fyrir neikvæða rekstrarniðurstöðu er lausafjárstaða félagsins mjög góð, m.a. vegna þess
að rúmlega 97% lána félagsins eru ekki á gjalddaga fyrr en 2018. Stjórn félagsins hefur ákveðið
að ny´ta góða lausafjárstöðu til að kaupa til baka eigin skuldabréf, sem eru á gjalddaga 2018,
fyrir að nafnvirði 500 m.kr. og þá að kaupverði um 550 m.kr. Með þessu eru skuldir félagsins
lækkaðar um u.þ.b. 8,1% og um leið bætir þetta afkomuna á árinu 2010, og árin þar á eftir,
vegna lægri vaxta og verðbóta um 60 - 70 m.kr. sem þó ræðst af hluta af verðbólgustigi.
Vatnsmagn frá orkuveri 2009 var 11.500.122 tonn sem er um 3,5% aukning frá árinu áður og
um 50% aukning frá 1998. Framleiðsla varmaorku var 656,3 GWst og mesta orkuframleiðsla
einstaks mánaðar var í desember eða 65,2 GWst. Mesta framleiðsla í tonnum var í desember
eða 1.120.194 tonn. Hámarks framleiðsla í orkuveri var 26. desember eða um 440 l/s en
hámarksálag einstakan dag var 11. febrúar eða 101,44 MW í varma.

2010 . HS Orka

Á árinu 2010 ur.u áfram miklar breytingar á eignarhaldi HS Orku hf og skiptu þannig 57,38% hlutafjár um eigendur. Magma Energy Sweden A.B. keypti hlut Geysis Green Energy og jók hlut sinn úr 40,943% í 98,323%. Í mars var sí.an hlutafé aukið um kr. 844.531.548 að nafnvirði og um 2,5 milljar.a a. söluverði og keypti Magma alla aukninguna og á þá 98,526% hlutafjárins. Gert er ráð fyrir einhverjum frekari breytingum á árinu 2011 þar sem viðræður standa yfir við hóp lífeyrissjóða
um kaup á u.þ.b 25% hlutafjár af Magma og jafnframt að inn komi nýtt hlutafé, en niðurstaða liggur ekki fyrir.

Áfram var unnið að varanlegu samkomulagi við þá þrjá erlendu banka sem höfðu lánað félaginu til framkvæmda síðustu árin, þar sem félagið uppfyllti ekki á árinu 2008 skilmála lánasamninga um eiginfjárhlutfall o.fl. Samkomulag ná.ist undir lok ársins 2009 um tímabundnar undanþágur fyrir árin 2009 og 2010. Félagið uppfyllir nú alla lánsskilmála nema varðandi eiginfjárhlutfall hjá EIB en gengið hefur verið frá tímabundinni undanþágu við bankann fyrir árið 2011. Jafnframt er unnið að sameiningu á tveimur lánum hjá NIB í eitt lán með ýmsum breytingum á skilmálum o.fl.

Félagið vinnur enn að áformum um uppbyggingu virkjana til að svara eftirspurn frá álveri í Helguvík og annarri starfsemi sem byggir á mikilli raforkunotkun. Keypt hefur verið 50 MW hverfilsamstæða frá Japan og kælieining frá Þýskalandi vegna stækkunar Reykjanesvirkjunar og gengið frá útbo.sgögnum vegna byggingaframkvæmda sem síðan bíða virkjunarleyfis og fjármögnunar. Enn er beðið eftir að rannsóknir geti hafist með borunum í Eldvörpum og í Krýsuvík vegna tafa á breytingum á skipulagi annarsvegar og hinsvegar að ná samningum um nýtingarrétt o.fl. Félagið undirritaði í febrúar 2011 samning um afhendingu á 30 MW til Íslenska kísilfélagsins ehf í Helguvík frá maí 2013 til ársloka 2015 en orkan kemur frá samningi við álverið í Grundartanga sem rennur út að hluta 1. október 2011 (35 MW).

Fjárfestingar á árinu 2010 voru nokkuð meiri en árið áður, aðallega vegna kaupa á túrbínu og kælieiningu vegna stækkunar Reykjanesvirkjunar og einnig vegna borunar holu 29 á Reykjanesi o.fl. Fjárfestingar voru í heild um 2,9
milljarður (1,36 milljarðar árið áður) og þar af voru 2.540 m.kr. vegna undirbúnings stækkunar Reykjanesvirkjunar, um 220 m.kr. vegna ýmissa verkefna í Svartsengi og um 140 m.kr. vegna annara verkefna.

Upptekt úr jarðhitasvæðinu í Svartsengi minnkaði úr 13.677 milljónum tonna í 13.341 milljón tonn eða um 2,5%. Niðurdæling minnkaði hinsvegar vegna tæknilegra vandamála úr 6.577 milljónum tonna í 5.465 milljón tonna eða 17,9%. Nettó upptektin jókst því úr 7.100 milljónum tonna í 7.876 milljón tonn eða um 10,9%. Upptekt úr jarðhitakerfinu á Reykjanesi minnkaði enn eða úr 19,14 milljónum tonna í 18,65 milljónir tonna eða um 2,6%. Auk þess var dælt niður 2,19 milljónum tonna á móti 0,66 milljónum tonna árið áður þannig að upptektin minnkaði nettó um 11% á Reykjanesi.

2010 . HS Veitur

Árið 2010 var annað rekstrarár HS Veitna hf í kjölfar þess að Hitaveita Suðurnesja hf var sem slík lögð niður en við hlutverki hennar tóku tvö sjálfstæð fyrirtæki, HS Orka hf og HS Veitur hf. Starfsemi HS Veitna hf var með hefðbundnu sniði á árinu. Vegna
ástands í efnahagsmálum varð áframhaldandi samdráttur í orkunotkun á veitusvæðinu og dróst almenn raforkunotkun saman um 1,6%. Vegna breytinga á sölukerfi á heitu vatni á Suðurnesjum er samanburður milli ára erfiður. Fjárfestingar á árinu 2010 voru ívið meiri en árið áður og námu alls 584 m.kr. en 399 m.kr. á árinu 2009.

Afkoma ársins var ágæt og var bókfærður hagnaður af rekstri félagsins 321 m.kr. en árið áður var 255 m.kr. tap á rekstrinum. Lausafjárstaða félagsins var mjög góð, m.a. vegna þess að um 98,5% lána félagsins eru ekki á gjalddaga fyrr en 2018. Stjórn félagsins hefur því ákveðið að ny´ta góða lausafjárstöðu til að kaupa eigin skuldabréf, sem eru á gjalddaga 2018, og voru keypt bréf að nafnvirði 800 m.kr. og þá að kaupverði um 900 m.kr. Með þessu eru skuldir félagsins lækkaðar um u.þ.b. 15% og
um leið bætir þetta afkomuna í framtíðinni vegna lægri vaxta og verðbóta.

Stjórn félagsins vann á síðari hluta ársins umfangsmikla stefnumótunarvinnu með aðstoð ráðgjafa frá Capacent. Í þessari stefnumótunarvinnu var m.a. stefna mótuð varðandi framtíðarsy´n, starfsemi og umfang félagsins, fjárhagsregla sett, þ.m.t. arðgreiðslustefna, og mótaðar rekstrar- og eigendastefna.

Gerð var úttekt á hagkvæmni verksamnings sem er milli HS Orku hf og HS Veitna hf en samkvæmt honum annast starfsmenn HS Orku hf alla þjónustu félagsins í samræmi
við verktakasamning milli félaganna. Verkefni HS Veitna er öll veitustarfsemi sem Hitaveita Suðurnesja annaðist þ.e. dreifingu raforku auk dreifingar og sölu á heitu og köldu vatni. Niðurstaða þessarar úttektar var sú að samvinnan sparar báðum félögunum verulegar fjárhæðir á hverju ári og ákvað stjórn HS Veitna því að stefna ekki að breytingum á þessu fyrirkomulagi næstu tvö árin a.m.k.

Vatnsmagn frá orkuveri 2010 var 11.515.524 tonn sem er um 0,13% aukning frá árinu áður og um 50% aukning frá 1998. Framleiðsla varmaorku var 637,9 GWst eða 2,8% minnkun og mesta orkuframleiðsla einstaks mánaðar var í desember eða 65,2 GWst. Mesta framleiðsla í tonnum var í desember eða 1.112.155 tonn. Hámarks framleiðsla einstakan dag í orkuveri var um 463 l/s en hámarksálag einstakan dag var 23. desember
eða 101,54 MW í varma.